Myanmar een land vol met vriendelijke mensen.

Mingalarpar

Twee maanden, 3 landen, onwijs veel leuke mensen, vele borden rijst en nog lang geen tijd om naar huis te gaan! Wel tijd om Myanmar te verlaten. 

Hadden jullie allemaal het verhaal meegekregen van de jongen die de stekker uit een stopcontact trok omdat hij niet kon slapen? Hij zit daarom drie maanden vast, wij hebben in hetzelfde hostel geslapen en hadden last van een wandelende karaoke. Met niet de beste zangers kan ik je vertellen.. Maar niemand van ons heeft de stekker eruit getrokken haha.

In de tussentijd is er weer van alles gebeurd. Zo ben ik Nadja even kwijt geweest tussen Mandalay en Hsipaw, gelukkig hadden we elkaar snel weer gevonden. Heb ik een grote spin in mijn handen gehad en ben ik op een slang gaan staan tijdens een trekking in Hsipaw. Waar we het echte leven van de birmezen hebben gezien en bij mensen thuis hebben geslapen. Ook zagen we het leger hier want in het noorden zijn er veel gevechten bezig, het leger dat wij zagen was niet actief. Er is ons verteld dat er een leger van de overheid is en daarnaast nog 7 legers van de deelstaten. En de deelstaten zijn de legers die aan het vechten zijn. Hoe hoger in het noorden hoe meer landje pik. Deze legers gaan gewoon hun eigen gang en worden niet vaunuit de overheid aangestuurd. Maarja of dit het echte verhaal is, de lokale bevolking praat er niet graag over. Vanuit Hsipaw meteen door naar Bagan, deze bus was een local bus en echt geen pretje! De mensen hier zijn veel kleiner en daar zijn de bussen ook op gebouwd. Maar toen kwamen we aan in Bagan, daar staan ongeveer 4400 tempels. Ze worden lang niet allemaal gebruikt. Veel mensen zeggen dat Bagan magisch is en ik ben het met ze eens. Helaas moest ik eerst ziek worden, waarschijnlijk iets verkeerd gegeten ofzo maar kan de oorzaak niet echt achterhalen. Na een paar dagen op bed te hebben gelegen en de verhalen van de anderen aangehoord te hebben wilde ik het toch echt graag zien en ja als die zon opkomt en alle ballonnen zijn zichtbaar dan is het echt magisch. Het is zo moeilijk te beschrijven dus kijk maar op de fotos Omdat het zo mooi was er nog maar een x er vroeg uit geweest. Niet helemaal mijn ding maar dit is het echt helemaal waard. De sunsets zijn trouwens ook erg mooi! 

Door naar Pakkoku, er stond meteen een man klaar om ons de juiste bus te wijzen. In Pakkoku stonden er meerdere mannen klaar, maar 1 was toch wel echt onze held. Hij heeft ons helemaal gebracht naar het volgende busstation en toen de bus die we wilde nemen gecancelled bleek te zijn bracht hij ons naar een andere vriendelijke man die op zijn beurt een goedkope taxi voor ons heeft geregeld. De twee taxi chauffeurs zijn helemaal geen echte taxichauffeurs maar offerden hun dag op om ons naar Mindat te brengen! Alleen dit was het al helemaal waard. Ze zetten ons af voor een guesthouse en daar was weer een mega lieve man die ons kruiken kwam brengen omdat het hier snachts koud is en hij regelde onze bustickets! Het mooie van die man is dat hij de hele dag luistert naar Taylor Swift muziek haha. Ohja en we zijn echt de enige in het guesthouse. Toen we wakker werden stond ons ontbijt al klaar. Mindat staat bekend om de vrouwen met de getatoeëerde gezichten. De oude vrouwen hebben verschillende patronen op hun gezicht. Het verhaal gaat dat de koning vrouwen voor zijn harem zocht, wanneer hij een vrouw had uitgezocht zag de familie haar nooit meer terug. De vrouwen van de shan state (waar Mindat in ligt) stonden bekend als de knapste vrouwen van Myanmar, om hun dochters te beschermen werden er patronen op de gezichten getatoeëerd, eigenlijk gewoon om ze minder aantrekkelijk/lelijk te maken.  Gelukkig hoeft dat nu niet meer en zie je een enkele wat jongere vrouw nog met een getatoeëerd gezicht. Tijdens het rondlopen kun je merken dat ze geen toeristen gewend waren, we waren bijna de enige. Veel mensen kijken om, lachen ons uit of zeggen vrolijk hallo. Veel kinderen zijn nog bang voor ons. Ook heb ik een paar x gehoord dat ik wel heel lang ben, vaak met OMG erbij We hadden gehoord van een mooi plekje om de sunset te bekijken, aangezien wij nogal fan waren geworden van de sunrise/sunset gingen we dit doen. Eerst nog even een taxi regelen, we eindigden met drie man op 1 brommer. Nadja kon haar benen nergens kwijt en we konden ons niet echt ergens aan vast houden en die man ging hard! En de wegen zijn nou ook niet echt fantastisch, die man moest wel lachen om ons. 

Inmiddels zijn we terug in Yangon vanuit daar vliegen we morgen naar Thailand. Omdat we Yangon eigenlijk al gezien hadden en we onze kamer nog niet op mochten hebben we een kerstfilm gekeken in de bioscoop om toen uur sochtends. Een goede afsluiter

Heel veel liefs, 
Dinise